Goed nieuws

Gelukkig is er ook goed nieuws...

Duke, de helft van het duo Duke & Huter, beroemd om hun ontsnappingskunsten, doet het geweldig bij zijn nieuwe baas:
Met Duke gaat het geweldig. Hoewel mijnheer veel ervaring heeft met jachthonden, heeft hij nog nooit zo'n lieve jachthond gehad.
Duke luistert goed en als hij los gaat in het bos, komt hij keurig terug. Hij is ook al meegeweest op vakantie naar Luxemburg en zelfs in de verschillende restaurants blijft hij rustig onder de tafel zitten.Met andere honden gaat het prima, zelfs als die grommen geeft Duke geen krimp; hij negeert ze! Omdat Duke zo'n mooie jachthond is, krijgt mijnh alom bewondering voor zijn asielexemplaar.

Kortom, deze plaatsing was een schot in de roos en Duke heeft nu een gouden mandje.

Woody

Weg uit het hok dat hij haatte.
Weg van het asiel-lawaai dat hem angstig maakte.
Weg van zijn verleden dat wij niet kenden.
Woody heeft eindelijk zijn rust gevonden

Het was niet eenvoudig om van hem te houden.
Hij koos zelf wel door wie en wanneer hij geknufeld wilde worden.
Altijd alert en klaar om zich te verdedigen tegen "het grote gevaar". We begrepen niet wat er dan toch zo angstaanjagend voor hem was, maar we zagen wel dat hij steeds angstiger, onrustiger en verwarder werd.

Nu hoeft hij niet meer bang te zijn.

Woody we hopen dat je eindelijk de rust gevonden hebt die je verdient en dat je lekker rondsnuffelt bij de regenboogbrug. Doe je Tom en Flap de groeten van ons?

Voor wie het niet kent, hierbij nog ene keer het verhaal van de regenboogbrug:

Als een dier sterft dat een bijzondere band met iemand hier had, Dan gaat hij of zij naar de regenboogbrug.

Er zijn daar weilanden en heuvels voor al onze speciale vriendjes, zodat ze samen kunnen rennen en spelen.Er is genoeg te eten, water en zonneschijn,onze vriendjes hebben het dus warm en comfortabel.

Alle dieren die oud of ziek waren, zijn daar weer gezond en energiek,diegene die gewond of verminkt waren, zijn weer gaaf en sterk.Precies zoals wij ze ons herinneren in onze dromen over hoe het eens was.

De dieren zijn er tevreden en blij, er is alleen één minpuntje:Ze missen allemaal die ene speciale vriend die is achtergebleven…

Ze rennen en spelen samen,maar er komt een dag waarop er één plotseling blijft staan en in de verte kijkt.De heldere ogen staan strak, het gespannen lijf begint te beven.

Plotseling komt dit dier los van de groep, vliegt over het groene gras, sneller, sneller en sneller.Je bent gezien en als jullie elkaar treffen, klampen jullie je aan elkaar vast in een vreugdevolle hereniging om elkaar nooit meer te verlaten.

Een blije kusjesregen over je gezicht, je handen aaien de zo geliefde kop weer en je kijkt weer in die o zo vertrouwde ogen, die zo lang zijn weg geweest uit je leven, maar nooit en te nimmer uit je hart.

Samen steek je de regenboogbrug over……

Stille sponsors....

Ssssssst, ze willen niet met naam en toenaam bekend worden, maar we willen het toch even vermelden.... De security van een niet nader te benoemen Eindhovense horecagelegenheid geeft de fooienpot elk jaar aan een goed doel. En dit jaar..... is het asiel aan de beurt! Goed he! Bedankt!

Ivan

Ivan heeft recent nog bezoek gehad van zijn trouwe fan Lisette. Het gaat kei-goed met onze zwarte vriend. Hij krijgt letterlijk en figuurlijk veel ruimte van zijn nieuwe baasjes. Hij heeft een grote stal waar hij in slaapt, in het hooi natuurlijk, heel romantsich. Ook overdag heeft hij veel grond tot zijn beschikking en wordt hem niet veel opgelegd. Zijn mensen weten wanneer ze hem met rust moeten laten en vragen geen dingen van hem die hij niet aankan (Bravo!!).
Ivan is inmiddels goed bevriend met de paarden en beschermt deze ook echt. Hij laat kortom zien dat hij een echte herdershond is, inclusief hoedersinstinct!

Update

Beste dierenvrienden

Ik hoop dat jullie allemaal hebben genoten van de kerstdagen en heelhuids door de sneeuw en ijzel-ellende zijn gekomen. Er zijn ivm de kerstdrukte en wat prive-omstandigheden even geen nieuwe berichten geplaatst, maar vanaf vandaag gaan we er weer voor!

Er zijn goede berichten binnengekomen over Perla (de herder met de jumbo-oren) en Harrie de Husky. Met beiden gaat het goed! Muzzy het maltezertje is omgedoopt en heeft nu Misty en ook zij heeft het erg goed naar haar zin in haar nieuwe huis. (zie foto, die muts heb ik er digitaal opgezet hoor, dat heeft haar baasje niet gedaan ; )) )

Duke en Hunter de twee Duitse staanders waren erg goed terecht gekomen bij betrokken hondenvrienden. Helaas wilden de twee zo graag de wijde wereld in dat zelfs een speciaal voor hen geplaatst hek van zo`n 2 meter hoog ze niet binnen heeft kunnen houden. Retour asiel dus voor de heren. Gelukkig niet voor lang! Duke is aan de opleiding tot speurhond begonnen bij K10 en Hunter is binnen een dag elders geplaats.

Jane de fox heeft haar Tarzan gevonden! In haar nieuwe huis heeft ze gezelschap van een Doberman reu die haar met veel eerbied behandeld. Hij staat zelfs zijn plekje op de bank aan haar af. Kortom, ook Jane is goed geland.

De "doorstroming" bij de honden is goed, de meest honden worden snel geplaatst. Ook oudjes als Swing zijn vlot onder de pannen. Nu nog de langzitters: Luna, Woody en Sjaak....

Dag Tom

Tom, originally uploaded by patries71.

Afscheid van Tom....
Nodig voor hem, maar voor ons niet gemakkelijk.
Een heel fijn leven heeft hij niet gehad, wie weet wat onze lobbes heeft meegemaakt voor hij door de dierenambulance bij ons werd afgeleverd. Die dierenambulance is hij trouwens tot de laatste dag blijven haten...
We denken aan hem terug als een trouwe goedzak die zelf wel uitmaakte wie hij leuk vond en wie niet. Hij was een prima waakhond en we zullen hem zeker gaan missen.

Dag Tom, veel plezier op de eeuwige jachtvelden, waar je hopelijk wat meer geluk zult hebben dan hier op aarde en waar je pijn voorgoed voorbij is.

Riana stuurde dit gedicht door, wat zeker van toepassing is op Tom:
Ongekend moedig heb je gestreden
Ongekend moet je hebben geleden
Nooit klagend, nooit vragend
Zijn lasten in stilte dragend

De strijd was oneerlijk
En geheel niet terecht
Je wilde nog graag verder
Maar verloor dit gevecht

Een geest zo sterk als een beer
Een lichaam uiteindelijk toch te teer

Leeg is opeens je mand
De strijd is gestreden
Verlost van alle pijn
Die je hebt geleden

Het feit dat wij je moesten laten gaan
Heeft ons enorm pijn gedaan
Maar in ons hart en gedachten
Blijf je bestaan

Jou missen is ons
grootste verdriet
Jou vergeten kunnen wij niet
Vanaf de dag dat je ons verliet
Leven wij dan ook met een stil verdriet..

Voor altijd uit ons midden,,
Maar voor eeuwig in ons hart!

Duimen voor onze Tom!

Beste allemaal,



Zoals velen van jullie inmiddels wel gezien hebben, is Tommy de waakhond de laatste tijd een beetje uit zijn jasje gegroeid. Aangezien hij veel buiten was, maar niet al te veel beweging kreeg, zijn we begonnen om zijn conditie stukje bij beetje op te bouwen.



De laatste dagen hebben we gemerkt dat Tommy niet goed in zijn vel zit. Hij lijkt wat slomer, stijver en is niet zo enthousiast meer tijdens het stoeien. Hij staat ’s ochtends niet meer te wachten op zijn eten, blaft en springt (’s ochtends) niet meer naar voorbijkomende honden en zelfs de grote vrachtwagens reageert hij nauwelijks meer op. Kan natuurlijk zijn dat hij moet wennen aan alle extra beweging en dat hij last heeft van spierpijn. Maar we hebben ook gezien dat hij veel moeite moet doen om te gaan liggen.

Vandaar dat we (Rianne en Lisette) komende dinsdag 08-12-09 met Tommy naar de kliniek gaan om heupfoto’s te laten maken. Dit is puur uit voorzorg, zodat we zeker kunnen zijn dat hij niet onnodig pijn hoeft te leiden. Het is nu behoorlijk koud en nat weer, dus we willen wel dat hij sterk genoeg is om dit weer aan te kunnen.



We willen jullie niet laten schrikken, maar in het ergste geval kan uit de foto’s blijken dat Tommy veel pijn heeft en dat zijn heupen zeer versleten zijn. We moeten dan helaas de moeilijke keuze maken om Tommy de rust te geven. Wat in feite betekent dat we hem niet meer wakker zullen maken uit de narcose en hem in moeten laten slapen.



Zoals gezegd, het hoeft natuurlijk niet zo te zijn, maar uit zijn gedrag blijkt dat hij gewoon niet lekker in zijn vel zit.

We hopen natuurlijk op een positieve uitkomst, maar we willen ook dat jullie weten dat Tommy misschien niet meer terug zal komen dinsdag. Hierbij geven we jullie dan ook de gelegenheid om afscheid te nemen van Tommy.

We gaan dinsdag rond half 2 naar de kliniek toe, tot die tijd zal Tommy gewoon nog op zijn eigen speelweide liggen.





De medewerkers van DOC De Doornakker