Ettie grijpt naast Sophia penning

Helaas...... onze trots Ettie heeft net naast de Sophia penning gegrepen. Dit schrijft ze over de uitreiking:
Net terug uit Amsterdam voor de Sophia penning: helaas, ik ben niet gekozen...........
Maar wat een geweldig koppel heeft 'm wel gewonnen! Een particulier initiatief voor opvang van (vooral oudere) zwerfkatten. Tijd, kosten en inzet zijn gigantisch en met een passie, wauw. Daar valt niet tegen te concurreren met wat ik doe hoor, verschillende grootheden. Voor dit koppel is een cheque van 2.500,- een reuze kado, zodat ze de doktersrekeningen af kunnen lossen enz.
Het was verder een vermakelijke toestand, met Marijke van Helwegen als Sophia. Die vrouw heeft werkelijk een goed gevoel voor humor en zelfspot. Bijv. "zo, dan zal ik u eens een heerlijk gaan kussen met mijn opgevulde lippen" Tja
Bedankt nogmaals voor jullie stemmen, zodat ik 1 in Brabant werd. Dat was al erg mooi he. En ik ga gewoon door met wat ik al deed:-)

Groetjes Ettie

Op bezoek bij Roy

Cecile is bij Roy op bezoek geweest, dit had hij te melden:
Missen jullie me al?
Ik jullie niet hoor, ik heb het prima naar mijn zin:
- Lekker groot kussen in de keuken waar ik goed op kan slapen: maakt me niet zoveel uit als er mensen aanbellen, als er iemand binnenkomt wil ik wel even kijken wie het is,
- Riante tuin waarin ik goed kan rondrennen met mijn bal (foto),
- Grappige kippen die ik elke keer weer de stuipen op het lijf kan jagen door er op volle snelheid op af te rennen en 1 cm voor hun neus te stoppen. hihi...,
- Leuke andere huisgenoten, die vaak met me gaan fietsen en wandelen in 't Broek: ik kan prima loslopen en trek me weinig aan van andere honden, maar probeer wel steeds de route aan te passen zodat we langs zoveel mogelijk water komen waar ik dan door heen kan rennen en in kan happen (en waardoor ik vervolgens vieze boeren en scheten moet laten),
- Een buurhond, ook een grote reu, maar dat maakt me niet zoveel uit.

Ik ben weinig alleen, en als we weggaan mag ik meestal in de auto mee, ook op vakantie. Ook qua communicatie gaat alles prima: ik begrijp prima wat mijn andere huisgenoten bedoelen en sta op nr 1 van de best luisterende honden die ze ooit hebben gehad! Maar ik ben jullie ook niet vergeten hoor: vond het erg gezellig dat Cecile nog even langskwam, ik herkende haar meteen en we hebben nog fijn geknuffeld en gespeeld.

Groeten!
Roy

Cijfertjes

De afgelopen maand heeft ons weblog maar liefst 999 views gehad! Dat is best veel! De meeste mensen die langskwamen wonen in Nederland, maar we hebben ook bezoek gehad uit Belgie, de VS (vooral de artikelen over Cesar) en Japan.

Dag Donja

Een persoonlijk berichtje van Ettie, waarin we ons allemaal zullen herkennen. Sterkte Ettie!

Soms moet je moeilijke keuzes maken......
Met mijn hond Donja ging het steeds moeizamer, en kon ze eigenlijk nauwelijks meer lopen. Ook haar hartfalen leverde steeds meer problemen op en vorige week zakte ze letterlijk een paar keer in elkaar. Mede op advies van de dierenarts hebben we dan ook besloten om haar in te laten slapen, want dit is geen waardig bestaan meer.
Ik zal haar vreselijk missen, maar het is goed zo.
15 jaar en 1 dag.....mooi lang hondenleven toch?

Zena update!

Hallo allemaal,
De trotse nieuwe eigenaresse van Zena stuurde twee nieuwe foto`s (zien jullie die Tommie look-a-like op foto 2 ?!)en het volgende berichtje:

Alweer juni. Tijd voor weer eens een update.

Het gaat goed!!

De opvang door mijn moeder, zus en haar roedel tijdens onze vakantie is helemaal super gegaan. Van tevoren veel en vaak gewandeld met de hele club. Zena heeft het erg naar haar zin met de honden en is dol op de oudste(Teun) die haar compleet negeert en af en toe verveeld kijkt als ze weer eens voor haar voeten loopt en haar snuit probeert te likken. In eerste instantie dachten we dat het, het beste zou zijn als mijn moeder bij ons zou logeren maar omdat het zo goed ging heeft Zena 5 dagen in het huis van mijn moeder gelogeerd en heeft daar met de rest van het roedel meegeleefd. Dat heeft haar goed gedaan. Ze heeft grote stappen vooruit gedaan. Ik laat haar op de velden en in het bos steeds stukken los, ze gaat er dan als een speer vandoor, springt met hoge konijnensprongen door het hoge gras maar komt altijd weer terug. Ze luistert al veel beter als je haar roept maar zorgt altijd dat er nog een armlengte tussenzit voordat ze op commando gaat zitten. Rennen vind ze heeeerlijk!

Het paniekerige blaffen wat ze bij haar zoon had doet ze nauwelijks en die keer dat ze wel ging blaffen kon ik haar goed corrigeren. Met andere (vreemde) honden gaat het wisselend, soms loopt ze voorbeeldig naast me mee, soms(meestal als ik te laat ben met corrigeren) gaat ze blaffen en grommen. Het gaat wel het beste als ze zelf ook niet aan de lijn zit. Is een beetje afhankelijk van de reactie van de andere hond en hoe ze elkaar tegenkomen. Als we ergens zitten lijkt het alsof ze haar roedel aan het beschermen is en valt ze uit, maar is dan wel te corrigeren en ze drukt niet echt door met knokken.

Eten doet ze op zich goed, ze eet nu ook overdag zeker als de andere honden tegelijkertijd hun maal krijgen. Ze eet wel in kleine etappes. Ik heb het idee dat ze weer wat slanker is geworden, ik denk van het vele rennen, maar haar ribben zie je niet meer zoals eerst. Ik kan haar nu, met grote tegenzin van Zena, wel kammen, daardoor ziet ze er ook minder pluizig uit.

Ik heb een Scaliborband voor haar gekocht, scheelt een hele hoop met de teken, er lopen er geen 20 meer op haar rond na elke wandeling en heel af en toe ontdek ik er nog eens een. Die weghalen vindt ze eng maar lukt wel.

Als ik het idee heb dat ze echt ingeburgerd is hier bij ons, wil ik toch eens op zoek naar een nummer 2. Als ik zie hoe ze opleeft en geactiveerd wordt door de honden van mijn zus en hoe ze in haar element is met hun als we wandelen dan heb ik het gevoel dat ze dat heel erg fijn zou vinden. Dat zal nog wel effe duren maar tegen die tijd kom ik eens een keer kletsen op Doornakkers!


Nou hier dus alles prima, ik hoop bij jullie ook.

Groetjes Annetje

Dog whisperer in Nederland

Na het zien van de vele tv-afleveringen, is het zaterdagavond 7 mei 2011 tijd om Cesar Millan nu eens live te ontmoeten in de Heineken Music Hall in Amsterdam. Cesar begint zijn show met te vertellen hoe het allemaal voor hem is begonnen, met het illegaal oversteken van de mexicaans/amerikaanse grens. Hij legt uit hoe dat in zijn werk ging: door tunnels kruipen, zigzaggen door de struiken, over hekjes springen, stil blijven liggen en het vervolgens op een rennen zetten als er op een fluitje geblazen wordt, kortom: de basis voor de agility is gelegd! Het ijs is meteen gebroken en Cesar weet er een humoristische show van te maken. Zo vertelt hij dat 'he almost got killed' bij aankomst in Nederland: hij raakte verstrikt in een flexiband en liep bijna onder een fiets. Nadat een vrouw uit het publiek nog even met een spandoek is langsgelopen met de tekst 'Cesar, I want to talk, touch and have eye-contact with you' waarop Cesar meteen reageert met 'you need rules, boundaries, and limitations lady!', kan de show beginnen.....

Iedereen die zijn tv programma kent, zal de continue herhaalde uitspraken inmiddels wel herkennen: 'Nose, eyes, ears', 'No touch, no talk, no eye-contact', 'Exercise, discipline and affection' en 'Fight, flight, avoid or surrender' om er maar een paar te noemen. De theorie wordt door Cesar nog eens duidelijk uitgelegd en benadrukt. Cesar legt ook uit dat een hond die enthousiast tegen je op springt dat echt niet doet omdat hij je zo ontzettend aardig vindt ('sorry guys'): hij ziet je gewoon niet als leider. Een hond die vóór je de deur uit sprint en je vervolgens al trekkend over straat sleurt is niet enorm enthousiast dat hij lekker mag wandelen: hij ziet je niet als leider. Een hond die bij je op schoot kruipt om eens lekker geaaid te worden, ziet je niet als leider, etc etc. Niet álle honden die geen goede roedelleider hebben, zullen gedragsproblemen ontwikkelen, maar gedragsproblemen ontstaan wél door het gebrek aan leiding. Cesar had in zijn leven nog nooit honden met gedragsproblemen gezien totdat hij Mexico inruilde voor Amerika. Een hond kent maar 2 standen: leiden of volgen. Indien wij de leidersrol niet vervullen, dwingen we de hond om die leidersrol zelf te gaan vervullen. Dit doet de hond instinctief, want dat is de enige manier waarop een roedel kan overleven. Doordat de hond in onze ingewikkelde maatschappij helemaal niet in staat is om de leidersrol te vervullen, zal dit dus probleemgedrag tot gevolg kunnen hebben.

Het theoretische gedeelte wordt af en toe afgewisseld met een praktijkvoorbeeld: een van te voren geselecteerde hond met een probleem komt op het podium, het baasje mag voordoen hoe hij/zij normaal gesproken het probleem aanpakt en Cesar vertelt vervolgens hoe het wél moet! De problemen van de honden komen niet altijd even goed uit de verf omdat de honden afgeleid worden door het publiek, de cameraman, de spotlights etc. Maar het idee is wel duidelijk.

Zo is er bv een herdershond die gefixeerd is op licht. Een assistent schijnt met een zaklamp op de vloer, de hond volgt vervolgens gefixeerd het licht. Het baasje gooit op dat moment een rinkelband naar de hond, die schrikt even en staart vervolgens weer net zo fanatiek naar het lichtje. Nadat Cesar vol verbazing naar de rinkelband heeft gekeken (I've never heard of that before!), komt hij in actie. Hij gebruikt ook de rinkelband, want hij vindt dat de bazin moet kunnen werken met het hulpmiddel waar ze zich goed bij voelt. De timing en de vervolgactie bepaalt of je wél of géén succes hebt. De zaklamp wordt er weer bijgehaald, de hond begint te staren, Cesar gooit de rinkelband op de grond om de fixatie te doorbreken, vervolgens richt hij de aandacht van de hond meteen op zichzelf (met wat lekkers in de hand), zodra de hond een paar seconden zijn aandacht op Cesar heeft gericht (ipv op het lichtje), krijgt hij de beloning. Voordat dit wat vaker herhaald kan worden, wordt de hond door andere zaken afgeleid en verdwijnt zelfstandig achter de coulissen, op de voet gevolgd door het bazinnetje....

Een ander praktijkvoorbeeld is een hond die tijdens de wandeling het bazinnetje alle kanten op trekt en enthousiast op andere mensen af snelt. Calvin (de zoon van Cesar) assisteert en krijgt de opdracht om de hond expres naar zich toe te lokken door enthousiast tegen hem te praten, in zijn handen te klappen etc. Cesar benadrukt dat dit wel indruist tegen alles wat hij zijn zoon geleerd heeft! Calvin moet normaal gesproken natuurlijk de honden juist negeren. Eerst is het bazinnetje aan de beurt: de hond loopt voor haar uit en springt enthousiast kwispelend naar Calvin toe, lik-lik. Het probleem blijkt dat de hond voor het baasje mag lopen en vervolgens niet meer reageert op correcties met de stem (de hond is op dat moment immers de leider), waardoor het enige alternatief voor het baasje is, om de hond steeds met een ruk aan de riem terug te trekken. Vervolgens is Cesar aan de beurt. De hond moet náást hem lopen, zodra de hond naar voren wil, krijgt hij een correctie met de stem en daarna een klein rukje aan de riem. Al snel is alleen de stem correctie voldoende. Calvin mag zich vervolgens weer uitleven en de aandacht van de hond trekken en wat doet de hond? Hij gaat zitten en gaapt eens diep (met ontspannen riem!). Hier speelt de 'energie' van het baasje, waar Cesar zo vaak de nadruk op legt en wat zo moeilijk te bevatten is, duidelijk ook een grote rol.

Nog een laatste voorbeeld. Dit probleem is vrij eenvoudig door Cesar op te lossen, maar een opmerking die hij tijdens dit voorbeeld maakt, vind ik interessant genoeg om dit voorbeeld toch te noemen: een hond eet tijdens het wandelen alles wat op de grond ligt. Cesar pakt meteen een hand vol brokken en strooit die uitbundig over de vloer. Als het bazinnetje vervolgens over het podium moet lopen, lijkt de hond ineens verdacht veel op een stofzuiger. Ze voert geen enkele correctie uit. Bij Cesar krijgt de hond simpelweg geen kans om de brokjes van de grond op te rapen, bij iedere poging krijgt de hond een correctie, direct gevolgd door het ontspannen van de lijn. Al heel snel laat de hond de brokjes met rust en loopt hij er omheen. Dit vindt Cesar echter niet goed. Volgens Cesar moet je niet het ene probleem (van de grond eten) vervangen door een ander probleem ('bang' voor brokjes). Hij wil dat de hond zich onderwerpt (surrender), en niet het probleem ontwijkt (avoid). De hond moet dus net zo vaak door de brokjes lopen totdat hij ze volledig negeert. Vervolgens moet het bazinnetje het nog eens proberen. De hond stopt voor de brokjes en wil niet meer mee. Vervolgens leidt Cesar het bazinnetje af met de vraag of ze misschien eerst even een bezoekje aan een 'coffeeshop' moeten brengen, zij moet lachen, is afgeleid en loopt vervolgens probleemloos met de hond door de brokjes. Dus ontspan, heb vertrouwen en enjoy! Ik heb in ieder geval genoten van de show.

"Humanizing a dog first is a mistake but treating them like a human after you fulfilled the dogness in them is a wonderful combination"

Brenda

Afgelopen zondag (8-5-'11) ben ik samen met mijn moeder naar de Cesar Milan Live Show gegaan in de Heineken Music Hall. Nadat we onze plaatsen hadden gevonden begon het seminar vrij snel. Een spectaculaire opkomst; Cesar kwam op in een t-shirt van het Nederlands elftal en op een oma fiets inclusief mandje aan het stuur. Hij maakte zelfs een klein bedank betuiging aan alle moeders in verband met Moederdag. Na een kleine uitleg over zijn verleden kwam Cesar vrij snel ter zake: wereldwijd ondervinden veel mensen moeilijkheden met hun honden, omdat ze geen leiderschap bieden. In plaats van een hond een hond te laten zijn "vermenselijken" ze hem/haar en stellen geen grenzen, noch corrigeren ze slecht/ongewenst gedrag. Dit leidt tot honden die de dienst uitmaken thuis en geen respect hebben voor hun baasje.

Voor diegene di e de "Dogwhisperer" volgen en zijn boeken hebben gelezen bevatte de show eigenlijk niet veels nieuws. Cesar verklaarde een aantal van de principes die hij hanteert, zoals "1. nose, 2. eyes, 3. ears". Aan de hand van twee pups liet hij zien hoe honden de wereld vooral ervaren door middel van hun reukorgaan. De moderne mens hanteert helaas vaak de verkeerde aanpak: 1. ears, 2. eyes, en geen neus. Om een hond werkelijk in zijn waarde te laten moeten wij ons aanpassen naar hun psychologie en dus eerst de hond je uitgebreidt laten besnuffelen, voordat we "op de menselijke manier" contact maken, via aaien en praten tegen de hond.
Ook Cesar's regel: 1. excercise, 2. discipline, 3. affection werdt nadrukelijk besproken. Aan de hand van voorbeelden legde Cesar uit waarom beweging en discipline zo belangrijk zijn voor honden; namelijk, het zit in hun natuur om te migreren en te werken voor hun voedsel. Als ze door hun baas niet voldoende energie kwijt kunnen gaan ze zelf oplos singen zoeken voor hun probleem.
Door middel van het voorbeeld van een aantal belangrijke figuren in de wereld (Oprah en een aantal presidenten van de VS) liet Cesar zien dat zelfs mensen die wij als "belangrijk" en succesvol beschouwen, lang niet altijd hun honden onder controle hebben. Volgens Cesar komt dat onder meer omdat wij mensen onze hond behandelen als een mens. Bijvoorbeeld Oprah zag haar hond als: naam, ras, mijn dochtertje. Volgens Cesar moeten we dieren benaderen als: 1. animal, 2. species, 3. breed, 4. name. Onze honden zijn geen kleine mensjes, maar honden! Daarom moet eerst de hond in hen vervuld worden (door middel van veel beweging, structuur en discipline) voordat we hen als mensen gaan behandelen. Het is prima tegen een hond te praten, maar doe dat als hij/zij kalm en onderdanig is (en verwacht vooral niet dat ze je begrijpt :P).

Al met al was de ervaring zeker de moeite waard! Alhoewel er weinig nieuws voor mij aan bod kwam vond ik het vooral mooi om te zien hoe zijn ideëen en technieken in het echt werken. Als het in het echt ziet of op tv maakt toch een groot verschil. Vooral zijn uitstraling (energie) is mooi om een keer te ervaren, en hoe hij kan switchen tussen gemoedstoestanden. Helaas zijn er niet veel honden op het podium geweest en gek genoeg toonden de zogenaamde "probleemhonden" keurig gedrag; een hond die obsessief op zijn bal focuste was ineens rustig, wat de crew ook probeerden, en een hond die normaal tegen iedereen opsprong wist zich ook prima te gedragen. Misschien een kleine afgang voor hun baasjes, maar het bewijst wel dat een andere aanpak en een andere locatie/omgeving al een groot verschil kan maken voor een hond.
Daarnaast wist Cesar ook echt te entertainen. Bij veel van zijn voorbeelden imiteerde hij letterlijk het gedrag wat de hond op dat moment uitvoerde. Hij deed zelfs een keer een dominante kat na! Dit wekte natuurlijk veel gelach op vanuit het publiek. Ook wist hij g oed uit te beelden hoe de wereld vanuit een hond z'n perspectief eruit ziet. En met name, hoe honden het gedrag van mensen ervaren. Dit was voor mij de grootste eye-opener en een punt waarbij ik zeker meer wil stil staan. Ik had wel graag meer honden op het podium gezien, maar ik denk dat vooral de beperkte tijd daar geen ruimte toe bood.

De show eindigde met quote van Ghandi: "The greatness of a nation is measured by the way it treats his animals". Een quote die je toch aan het denken zet!




Met vriendelijke groet,

Bart Evers